PART ~~ I

ปิดเทอม ก็ช้า กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาเข้าไปวันที่ 10 ตุลาคม เข้าไปแล้ว

ดีใจสุดสุดที่จะได้กลับบ้าน ดันเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น

...รถเสียครับท่าน รถเสีย

รถซังกะบ๊วยที่อดทนนั่งมาเกือบ 4 ปี เพราะไม่มีทางเลือกอื่น

แอร์ก็ไม่เคยเย็น ถึงบ้านเลทตลอด

แทนที่จะถึงบ้านตอนสามทุ่มกว่าๆ วันนั้นถึงบ้านตอนเที่ยงคืน

เซ็งมากมายเลยทีเดียว

ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่นั่งรถสายนี้อีกแล้ว

บะบาย ลาก่อน

PART~~ II

กลับบ้าน ทำงาน หาเงิน เหนื่อย

คนงานไม่มา ทำมันทุกตำแหน่ง

Manager ยัน Labour

คิดซะว่า...จะเป็นเจ้าของร้านต้องทำเป็นทุกอย่าง

ทำงาน ได้เงิน รวย 555

PART~~ III

เปิดเทอม(สุดท้าย)แระ เร็วชะมัด

ยังหายใจไม่ทั่วท้อง วันนี้ไปเรียนมีรายงานให้ทำแล้ว

ยังดีที่อาทิตย์หนึ่งเรียนแค่ 3 วัน

สู้สู้ สู้ต่อไป

สุดท้าย...อยากบอก

(づ￣ ³￣)づ มะม๊า...หายเร็วๆนะ

เพื่อนๆเหลือเวลาอยู่ด้วยกันอีกนิดเดียวเองนะ( T___T )

มีคนจะพาไปเที่ยวเชียงใหม่แล้ว เย้( *>.<* )

เมื่อวานได้คุยกับ "พี่ศัน" (เด็กสมบูรณ์) ของ "น้องๆ"ด้วย มีฟามสุข(≧◇≦)

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ ขอบคุณ ขอบคุณ ♡^_^♡

เมื่อไหร่มันจะกลับตัวกลับใจได้ซักทีวะ

เหนื่อยใจ แต่ยังไหวอยู่ (ยืมหน่อยนะหนาม)